Sztuczna inteligencja zmienia podejście do rozszyfrowywania zaginionych i zapomnianym języków, stawiając na głowie tradycyjne metody deszyfrowania. Linear A, system pisma cywilizacji minojskiej na Krecie z epoki brązu, i etruski z przedrzymskiej Italii stanowią dwa z największych wyzwań dla lingwistów, ponieważ są izolатами językowymi - nie mają potwierdzonych związków z żadnym innym znanym językiem.
Historyczne podejście do odszyfrowania zaginionych pism prawie zawsze opierało się na "zakotwiczeniu" - tekście dwujęzycznym takim jak Kamień z Rosetty, który pozwolił Champollionowi złamać hieroglifiki egipskie, lub znanych językach pokrewnych, do których można było porównać fragmenty nieznanego tekstu. Linear A nie posiada żadnej z tych pomocy, co czyni go szczególnie upokarzającym przypadkiem dla nauki. Etruski ma to trochę lepiej - zebrano częściowy słownictwo z krótkich inskrypcji funeralnych - ale jego gramatyka i głębsze znaczenia wciąż pozostają zagadką.
Stosowanie technik machine learning do tych problemów otwiera nowe możliwości analityczne. Zamiast czekać na szczęśliwe odkrycie tekstu dwujęzycznego czy znalezienie ukrytych powiązań genetycznych, algorytmy mogą analizować struktury, wzorce i rozkłady statystyczne na ogromną skalę, którą człowiek nigdy nie byłby w stanie przeanalizować. To może stanowić przełom w lingwistyce porównawczej i archeologii, otwierając dostęp do wiedzy starożytnych cywilizacji, którą uważano za bezpowrotnie straconą.