Naukowcy z arXiv opublikowali badanie kwestionujące saussurowski aksjomat o arbitralności znaku lingwistycznego, wykazując że klasyczny język arabski posiada strukturę morfologiczną uniemożliwiającą semantyczną dowolność. Zespół opracował formalny model matematyczny bazujący na niekonkatenacyjnej morfologii arabskiej, gdzie znaczenie wynika z interakcji między niezmiennym pierwiastkiem a wzorem morfosyntaktycznym.
W ramach tego modelu naukowcy udowodnili dwa kluczowe twierdzenia. Pierwsze - Twierdzenie Korespondencji Morfologicznej - pokazuje, że każda jednostka leksykalna jest unikatowo generowana przez parę pierwiastka i wzoru. Drugie - Twierdzenie Lokalizacji Semantycznej - demonstruje, że znaczenie leksykalne jest określone na poziomie derywacji, przed realizacją powierzchniową wyrazu. To oznacza, że strukturalna architektura arabskiego nie pozwala na swobodną interpretację znaczenia, którą postulują postmoderniści.
Badacze wysunęli dalej argument, formalizując słabszą koncepcję arbitralności względnej poprzez złożoność Kołmogorowa. Okazało się, że ogólna arbitralność względna jest formalnie nierozstrzygalna, natomiast w arabszczyźnie jest rozstrzygalna i znacząco mniejsza niż jeden dla motywowanych oznaczników na poziomach W i M. To ujawnia asymetrię złożoności systemów między arabszczyną a językami indoeuropejskimi, stawiając poważne wyzwanie dla uniwersalnych teorii semantyki znaku.