Badacze przeprowadzili systematyczną analizę wpływu parametru reasoning-effort na koszt i wydajność API. Porównali model Sonnet 5 z jawnie ustawionym high effort względem tej samej wersji bez tego parametru, testując na 30 zadaniach z AIME 2026 i wykonując po pięć wywołań na każde zadanie. Kontrakty API okazały się być czymś więcej niż nazwą modelu - zawierają żądany i dostarczany model, parametry wysiłku rozumowania (lub ich brak), ramy wyjścia, produkt usługi, prompt i harmonogram cen.
Wyniki wskazują, że wysoka jawna umowa kosztowała przeciętnie 1,03 centa więcej na jedno wywołanie w porównaniu z umową bez tego parametru. Jednak dokładność odpowiedzi nie wykazała statystycznie istotnej różnicy między oboma wariantami - chociaż przedział ufności pozwala na teoretyczny wzrost dokładności do 4,67 punktu procentowego. Koszt za prawidłową odpowiedź wyniósł 8,67 centa przy high-effort kontrakcie wobec 7,66 centa bez tego parametru.
Badanie dokumentuje, że semantyka parametrów omission - czyli zignorowania explicite ustawień - różni się między modelami i nawet w obrębie tego samego dostawcy. Wyniki są ważne dla kierowników i biznesów wybierających usługi AI, ponieważ pokazują, że kupowanie API nie jest prostą transakcją - każdy kontrakt zawiera ukryte warianty wydajności i ceny. Naukowcy zastosowali preregistry, aby zagwarantować rzetelność badania i zamrozili wszystkie plan analityczne przed zbadaniem wyników.