Zespół badaczy zbadał fundamentalny problem: jak ograniczony agent powinien rozdzielić swój budżet informacyjny między przechowywanie własnej historii a otrzymywanie komunikatów od innych agentów. Problem pojawia się wszędzie tam, gdzie zasoby sa ograniczone - zarówno pamięć, jak i przepustowość komunikacji kosztują.
Kluczowe odkrycie to identyfikacja granicy efektywności zwanej remembering-signaling frontier. Ta linia wyznacza wszystkie możliwe kombinacje pamięci i komunikacji, które pozwalają osiągnąć zadany poziom wydajności. Badacze odkryli, że gdy historia zadania pozwala na takie samo zmniejszenie straty, agent potrzebuje mniej komunikacji od rówieśników jeśli uzyskuje większą redukcję straty z własnej pamięci. To intuicyjne, ale dotąd formalno niezbadane obserwacje.
W wstępnych eksperymentach z grami referentnymi - zadaniach, gdzie jeden agent musi opisać drugi, co widzi - powtarzające się cele okazały się skorelowane z krótszymi udanymi komunikatami. Natomiast przewidywalność wynikająca z ukrytych reguł cyklicznych nie skracała wiadomości. Badacze zaproponowali seria eksperymentów zmieniających dostępne zasoby pamięci i komunikacji, aby precyzyjnie zmapować tę granicę w różnych zadaniach kooperacyjnych.