Naukowcy opracowali nową metodę identyfikacji i kwestionowania twierdzeń generowanych przy wsparciu sztucznej inteligencji, która ma rozwiązać problem braku spójności pomiędzy dowodem, analizą, autoryzacją, prezentacją a historią poprawek.
System wprowadza koncepcję Publication Authority - dokładnie określonego, niemożliwego do przeniesienia i jednorazowego uprawnień publikacji. Implementuje go protokół PAC-2026 (Publication-Accountability Calculus), który działa na bazie czytelnych dla maszyn formatów. Kluczowym elementem jest czwarte ograniczenie semantyczne (SF-4) składające się z sześciu obligacji dotyczących dowodów, przebiegów, artefaktów, ujawniania pomiarów, autoryzacji i ciągłości cyklu życia. Każda z tych obligacji generuje świadka powiązanego z celem, lokalny kontrprzykład lub lokalną niweryfikowalność.
Badacze przeprowadzili rozległą walidację systemu, eksplorując 110 764 bezpieczne osiągalne stany za pomocą dziesięciu modeli. Procedura zidentyfikowała 76 niebezpiecznych konfiguracji, które wyprodukowały spodziewane naruszenia. System wymaga świeżego, kompletnego rekordu przejścia wszystkich warunków, aby uzyskać pozwolenie na publikację. Rozwiązanie rozdziela horyzont dowodów od czasu weryfikacji i odrzuca autentyczne, lecz przyczynowo nieprawidłowe autoryzacje, co stanowi krok naprzód w budowaniu weryfikowalnej struktury dla twierdzeń wspieranych przez AI.