Modele językowe DNA takie jak Evo i Evo-2 potrafią generować całkowite genomy patogenów, a zespół z Arc Institute i Stanfordu wykazał, że mogą syntetyzować funkcjonalne wirusy z ich genomów. Eric Nguyen, współzałożyciel Radical Numerics, pracował nad genomowymi modelami językowymi przez lata, zanim biologia dostrzegła ich wartość. Przełom nastąpił, gdy długocontextowe architektury AI umożliwiły modelom pracy z sekwencjami długości milionów liter DNA - średni gen człowieka to 60 tys. znaków, a cały genom około 3 miliardów.
Wyzwanie stoi przed obroną biologiczną, która niebezpiecznie za-legła za możliwościami ataku. Nguyen argumentuje, że podobnie jak w cyber-bezpieczeństwie, zdolności defensywne muszą być otwarte i mieć dostęp do tych samych modeli granicznych, które mogą generować patogeny. Jeśli jedynie atakujący dysponują najlepszymi modelami DNA, asymetria będzie katastrofalna dla bezpieczeństwa publicznego.
Problem pogłębia się faktem, że DNA stanowi inny typ danych niż naturalny język - ma bardzo mały alfabet (cztery znaki: A, C, T, G) i wymaga obsługi niezwykle długich sekwencji. To oznacza, że nowoczesne modele z długim contextowym oknem stały się katalizatorem dla biohazardów, których wcześniej modele nie mogły generować. Dyskusja nad otwarciem defensywnych narzędzi biologicznych jest niezwykle wrażliwa, ale eksperymentalnie uzasadniona.