Naukowcy z arXiv wykazali, że symulacje CFD przepływu przy szczelinie wierzchołkowej w kaskadach sprężarek znacznie odbiegają od rzeczywistych pomiarów eksperymentalnych, a zarazem dostęp do dokładnych danych eksperymentalnych jest ograniczony. Problem rozwiązali, opracowując nieinwazyjną metodę korekcji opartą na zmiennym autoenkoderze VAE i adaptacji w przestrzeni latentnej.
Metodologia polegała na wstępnym wytrenowaniu VAE na zestawie 166 pól CFD dotyczących strat ciśnienia całkowitego, aby nauczyć się niskodymiarowej reprezentacji statystycznej. VAE został następnie zamrażany, a niskorzędowy adapter w przestrzeni latentnej trenowany wyłącznie na 12 parach wariantów operacyjnych CFD-eksperyment. Kluczową innowacją było zastosowanie operatora obserwacji, który mapował skorygowane pola wysokiej rozdzielczości na przestrzeń obserwacji eksperymentalnych, umożliwiając nadzorowanie tylko w dostępnych lokalizacjach pomiarów i w mierzonych oknach pitch-wise.
Wyniki walidacji krzyżowej 12-krotnej pokazują dramatyczną poprawę: średni błąd bezwzględny spadł z 0,1335 do 0,0473, pierwiastek błędu średniokwadratowego z 0,1717 do 0,0621, a względny błąd L2 z 0,5108 do 0,1871. Metoda osiągnęła znaczącą poprawę zgodności bez konieczności modyfikowania solwera RANS ani tworzenia sztucznych etykiet do danych eksperymentalnych wysokiej rozdzielczości, co czyni ją praktycznym rozwiązaniem dla inżynierów pracy nad kompresorami.