Simon Willison postanowił sprawdzić, czy Claude Opus 3.5 potrafi komponować muzykę, prosząc model o stworzenie ścieżek dźwiękowych do gier komputerowych w jakości kultowego "Secret of Monkey Island". Model nie tylko skomponował kilka utworów, ale również zaprojektował prosty tekstowy format do zapisu muzyki i zbudował interaktywny artifact, który potrafi je odtwarzać.
Wyniki okazały się zaskakująco dobre, choć model szczególnie silnie wpadł w motywy związane z "Monkey Island", bardziej niż Willison się spodziewał. To rodzi ważne pytanie - czy komponowanie muzyki to nowa zdolność modeli textowych, która pojawiła się w ostatnich miesiącach, podobnie jak niedawny przełom w generowaniu grafiki 3D? Na razie trudno powiedzieć bez porównania z innymi starszymi i nowszymi modelami.
Większość obserwatorów AI zauważa ostatnio falę nowych możliwości pojawiających się w zaawansowanych modelach textowych. Композиция muzyki wymaga precyzji, zrozumienia struktury harmonicznej i kreatywności, co sprawia, że ten przykład jest szczególnie interesujący dla społeczności pracującej nad generatywnym AI. Eksperyment Willisona sugeruje, że granica między tym, co uważaliśmy za nieosągnięte dla LLM-ów, a rzeczywistością, może się szybko przesuwać.