Zespół badaczy opracował framework α-FISP (α-Fair Individual Solvent Premium) do wyceny ubezpieczeń, który elegancko rozwiązuje fundamentalny konflikt w tej branży. Z jednej strony ubezpieczyciele chcą maksymalizować zyski, ustalając składki proporcjonalne do indywidualnego ryzyka, z drugiej zaś ubezpieczenia pełnią funkcję społeczną poprzez redystrybucję ryzyka między populację. Nowe podejście explicite modeluje ten kompromis, umożliwiając decydentom poruszanie się po kontinuum między czystą zyskowością a solidarnością.
Technicznie problem sformułowano jako zadanie optymalizacji z ograniczeniami: składki zaczynają się od poziomu aktuarialnie uczciwego, a następnie są korygowane zgodnie z budżetami krzyżowego subsydiowania w obrębie każdej klasy ryzyka. Parametr α działa jak suwak — zmienia się od scenariusza czysto aktuarialnego (no cross-subsidization) do czysto solidarnościowego (pełna redystrybucja). Ta elastyczność pozwala regulatorom znaleźć równowagę między ochroną grup wrażliwych a utrzymaniem rentowności rynku ubezpieczeniowego.
Podejście jest szczególnie ważne w dobie cyfryzacji danych ubezpieczeniowych. Im więcej granularnych informacji mają ubezpieczyciele, tym bardziej ryzykują fragmentacją rynku, gdzie dostęp do polis ogranicza się dla osób z gorszą statystyką ryzyka. Framework α-FISP oferuje narzędzie do świadomego kalibrowania tego napięcia, gwarantując jednocześnie solvency — kluczowy wymóg stabilności branży.