Badacze bezpieczeństwa z SentinelOne ujawnili analizę zapomnianego wirusa o nazwie fast16.sys, który przed ponad dwoma dekadami stanowił możliwie wcześniejszą wersję ataku typu Stuxnet. Wirus celowo atakował oprogramowanie do obliczeń wysokiej precyzji, injectując złośliwy kod bezpośrednio do pamięci i zmieniając wyniki matematyczne. Mechanizm rozprzestrzeniania się pozwalał na rozpowszechnianie się wirusa na całej infrastrukturze obiektu, tworząc systematyczne i trudne do wykrycia zniekształcenia danych naukowych.
Co jest szczególnie ciekawe, złośliwy kod zawierał skomplikowaną sekwencję instrukcji Floating Point Unit - jednostki procesora odpowiadającej za operacje zmiennoprzecinkowe. W przeciwieństwie do typowych cyberataków manipulujących przepływem wykonywania programu, fast16 bezpośrednio modyfikował obliczenia matematyczne, skalując wartości w wewnętrznych tablicach. To podejście jest bliskie scenariuszowi z powieści Cixin Liu Problemu Trzech Ciał, gdzie obca inteligencja sabotuje eksperymenty fizyki wysokiej energii, czyniąc naukowy postęp niemożliwym.
Odkrycie fast16 ma znaczące implikacje dla bezpieczeństwa współczesnej infrastruktury. Pokazuje, że ataki na systemy krytyczne mogą być znacznie bardziej wyrafinowane i trudne do zidentyfikowania niż zwykłe włamania czy kradzież danych. Jeśli wirus pochodzący sprzed dwóch dekad posiadał takie możliwości, współczesne zagrożenia zmierzone w stronę sztucznej inteligencji i automatycznych systemów mogą być znacznie bardziej niebezpieczne dla bezpieczeństwa globalnego.