Naukowcy z uniwersytetu opracowali algorytm planowania ścieżek lotu specjalnie dla kontrolerów ruchu lotniczego w fazie przelotu, który ma być łatwiejszy w praktycznym zastosowaniu niż istniejące rozwiązania. Głównym problemem jest to, że chociaż przez lata zaproponowano wiele zaawansowanych algorytmów planowania ścieżek do zarządzania ruchem lotniczym, rzeczywiste wykorzystanie ich w kontroli taktycznej jest bardzo ograniczone. Wynika to z faktu, że algorytmy projektowano z myślą o optymalizacji matematycznej, a nie o rzeczywistych potrzebach człowieka pracującego w wieży kontroli.
Nowe rozwiązanie zmienia to podejście, stawiając w centrum dwie kluczowe kwestie: interpretowalność i elastyczność. Zamiast czarnej skrzynki, algorytm pokazuje kontrolerowi wszystkie możliwe bezpieczne manewry do wyboru, umożliwiając zmianę priorytetów w zależności od sytuacji. Algorytm integruje trzy metody detekcji konfliktów - bazującą na dystansie między samolotami, analizie interwałów czasowych oraz strefach kontroli - co pozwala na szybkie i efektywne obliczenia. Jednocześnie projekt uwzględnia naturalne podejście kontrolerów do utrzymywania standardów separacji, limitów manewrów, minimalizacji punktów kontrolnych i praktyczności rutingu.
Robocie zaproponowano dwa warianty algoritmu - SSPPV i SSPPE - stosujące różne strategie wyszukiwania w przestrzeni rozwiązań. To podejście ma bridge-ować przepaść między możliwościami algorytmów a rzeczywistymi potrzebami operacyjnymi, czyniąc systemy wspomagające decyzje bardziej użytecznym narzędziem dla kontrolerów lotniczych.