Jarred Sumner, creator Buna, ukończył przepisanie swojego JavaScript runtima z Ziga na Rust - decyzję uzasadnioną głównie problemami z zarządzaniem pamięcią. Większość bugów z listy błędów to use-after-free, double-free i zapomniane dealokacje w ścieżkach obsługi błędów. Bezpieczny Rust uniemożliwia takie problemy na poziomie kompilatora.
Sumner podkreśla, że Zig doskonale służył Bunowi w początkowych etapach, ale mieszanie garbage collection z ręcznym zarządzaniem pamięcią okazało się wyzwaniem. Rewrite byłby tradycyjnie uważany za fatalny błąd - Joel Spolsky słynnie ostrzegał przed tego rodzaju decyzjami już w 2000 roku. Jednak nowe podejście stało się możliwe dzięki agentic engineering i generacyjnym modelom AI, które automatyzują duże części pracy refaktoryzacyjnej.
Historia Buna stanowi wskazówkę dla ekosystemu programistycznego. Przepisanie dużego, złożonego projektu, które wcześniej było uważane za prawie gwarantowaną katastrofę, teraz staje się praktycznym rozwiązaniem problemów architektonicznych. To pokazuje, jak wspomagane AI narzędzia mogą zmienić równanie kosztów-korzyści przy podjęciu fundamentalnych decyzji technologicznych.