Autor zwraca uwagę na paradoksalne doświadczenie - wraz z rozwojem technologii AI i jej powszechnym zastosowaniem, sam przestaje być w stanie dostrzec wiele treści generowanych przez sztuczną inteligencję. To co kiedyś wydawało się oczywiste - wyraźne znaki wygenerowania przez AI - teraz umyka jego percepcji na pierwszy rzut oka.
Nie chodzi tutaj wyłącznie o niedostateczne umiejętności autora w detekcji AI. Zjawisko to wynika z dwóch zjawisk jednocześnie. Po pierwsze, modele AI stały się na tyle zaawansowane, że ich wyjścia często są trudne do odróżnienia od pracy człowieka. Po drugie, autor zwyczajnie przyzwyczaił się do omniprzecności sztucznej inteligencji - AI stało się dla niego tak zwyczajne, że przestał zwracać szczególną uwagę na jej produkty, traktując je jak normalną część informacyjnego krajobrazu.
To zjawisko ma poważne implikacje dla społeczeństwa. W momencie, gdy trudniej rozpoznać treść wygenerowaną przez AI, rośnie niebezpieczeństwo dezinformacji, manipulacji i utraty zaufania do wiarygodności informacji. Jeśli nawet ludzie świadomi problemu i zainteresowani technologią tracą zdolność do świadomego odróżniania AI od ludzkiej pracy, to wyraźnie wskazuje na konieczność wprowadzenia nowych standardów weryfikacji i transparentności w kwestii źródeł zawartości.