OpenRouter reklamuje się możliwością automatycznego routowania żądań do najlepszego dostępnego dostawcy modeli AI, wybierając jednocześnie najtańszą opcję. Teoretycznie pozwala to na niskiego poziomu abstrakcji - wystarczy jedno zapytanie do API, a system sam zdecyduje, kto będzie obsługiwać żądanie. W praktyce jednak to podejście kryje wiele pułapek.
Problema polega na tym, że różni dostawcy infrastruktury (takie jak Anthropic, OpenAI, czy niezależne serwery) wykorzystują zupełnie inne oprogramowanie do obsługi modeli, z innymi optymalizacjami i ustawieniami. To oznacza, że ten sam endpoint w OpenRouterze może zwracać różne wyniki w zależności od tego, który dostawca właśnie obsługuje żądanie. Niektórzy dostawcy nie wspierają nawet modeli wizyjnych mimo że ogólnie model to obsługuje, a opcje zaawansowane jak reasoning effort są przetwarzane na różne sposoby. Różnice mogą wyraźnie wpłynąć na działanie produkcyjnych aplikacji.
Na szczęście OpenRouter oferuje narzędzia do zarządzania tym chaosem. Użytkownicy mogą precyzyjnie określić, do którego dostawcy chcą być routowani, stosując opcję provider.only w zapytaniu. Dodatkowo metoda /endpoints zwraca listę wszystkich dostępnych dostawców dla konkretnego ID modelu, co pozwala zbudować własną logikę routowania i testowania przed wdrożeniem.