Bruce Schneier podkreśla, że zadania pisemne dla studentów powinny być traktowane jako ćwiczenia na siłowni dla umysłu, a nie jako praktyczne projekty o realnym znaczeniu. Przydzielanie studentom takich prac nie ma na celu wyprodukowanie dodatkowych memorandów politycznych, które świat jakoś potrzebuje - celem jest natomiast rozwój umiejętności krytycznego myślenia poprzez całokształt procesu pisania: planowanie, szkicowanie, edycję, formułowanie i krytykę argumentów, ich poprawianie.
Schneier zwraca uwagę na ważną konsekwencję tego podejścia: bez stałego umysłowego wysiłku, jakim jest takie ćwiczenie, zdolności analityczne ulegają atrofii. Znak czasu pojawił się już w oczach pracodawców, którzy coraz bardziej dostrzegają deficyty umiejętności myślenia krytycznego u kandydatów. Jego perspektywa ma praktyczne implikacje dla debaty wokół generatywnego AI - sugeruje, że decydując się na użycie narzędzi AI, powinniśmy najpierw pytać, czy dane zadanie stanowi dla nas wartościowe ćwiczenie rozwijające kompetencje, czy tylko generuje niezbędny output.