Agenci oparte na dużych modelach językowych wymagają nowego sposobu myślenia - zamiast traktować je jako statyczne systemy, naukowcy proponują widzieć ich ewolucję jako transformacje grafów dynamicznych. W tym podejściu cały stan agenta - od pamięci przez narzędzia do umiejętności i koordynacji z innymi agentami - reprezentowany jest strukturą grafu, gdzie węzły i krawędzie ulegają zmianom wraz z każdą interakcją, feedbackiem i warunkami otoczenia.
Dotychczasowe prace na temat grafów w kontekście agentów traktowały je głównie jako wsparcie dla funkcjonalności agentów, zamiast jako dynamiczne struktury stanowiące rdzeń ich działania. Autorzy przeglądu dostrzegają lukę w literaturze naukowej - ewolucja stanu agenta i zmiana topologii grafu to zjawiska silnie powiązane, ale rzadko badane razem. Projekt proponuje połączenie tych dwóch linii badań w jeden spójny framework.
Zaproponowana taksonomia obejmuje cztery główne wymiary zmian: ewolucję cech węzłów, zmianę topologii krawędzi, aktywację wybranych podgrafów oraz współewolucję różnych komponentów systemu. Takie podejście może służyć jako uniwersalna infrastruktura dla bardziej zaawansowanych agentów zdolnych do samopolepszania się, adaptacji do nowych wyzwań i efektywnego dzielenia wiedzy z innymi agentami.