Vercel open-sourcuje vgpu - bibliotekę TypeScript która drastycznie ułatwia pracę z WebGPU shaderami. Problem, który rozwiązuje, jest prosty ale dotkliwy: pisanie shaderów na webie to tradycyjnie koszmar pełen adaptów, bind group layouts i pipeline descriptorów. Vercel przepracował tę złożoność wewnętrznie budując shadery na vercel.com i zdecydował się podzielić rozwiązaniem ze społecznością.
vgpu działa jako uniwersalny most między różnymi środowiskami. Pliki .wgsl można importować jak zwykłe moduły, a ten sam shader uruchamia się konsekwentnie w przeglądarce, headless Node.js i snapshot testach CI. API jest zminimalizowane do jednego kontekstu Gpu, który zwraca init(), a reszta logiki wisi na tym handle'u. W praktyce oznacza to cztery linijki kodu w przeglądarce: inicjalizacja, stworzenie surface'u dla canvas'a, kompilacja efektu z parametrami, i pętla framów. Shadery to effect'y na cały ekran z uniforms'ami adresowanymi przez nazwy ze WGSL.
Biblioteka jest już dostępna na npm pod licencją MIT - wystarczy pnpm add vgpu. To nie usługa hostowana lecz samodzielna biblioteka bez konta, limitów czy rachunków za inference. Dla zespołów webowych które długo czekały na praktyczne narzędzie do WebGPU to znaczący krok naprzód.