OpenAI ogłosiło, że jego agenci rozwiązali jeden z siedmiu Problemów Milenijnych, uważanych za najważniejsze otwarte problemy w matematyce. Zwykle taki przełom byłby wielkim osiągnięciem dla firmy, ale ogłoszenie przyćmiła kontrowersja dotycząca przypisania autorstwa. Matematyk Tristan Buckmaster z NYU i pracownik Anthropic Levent Alpöge oskarżyli OpenAI o wykorzystanie ich pracy wspieranej AI bez uznania ich wkładu. OpenAI zaprzecza tym oskarżeniom, choć Sébastien Bubeck z zespołu technicznego firmy przyznał, że zespół zainspirował się pogłoska o wysiłkach Buckmystera i Alpögego.
Niezależnie od tego, czy modele OpenAI faktycznie wykorzystały badania tych naukowców, incident ten oznacza przełomowy moment w historii matematyki. AI stał się niezbędny do postępu przy najbardziej złożonych matematycznych wyzwaniach naszych czasów. Rozwiązywanie takich problemów wymaga zasobów dostępnych tylko dla niewielkiej grupy czołowych firm AI, które często odbiegają od tradycyjnych norm akademickiej współpracy stanowiących fundament postępu w matematyce.
Jeśli to jest przyszłość, staje się niepewne, jak ludzie-matematycy wpasują się w ten nowy krajobraz. Przesunięcie mocy obliczeniowej w kierunku prywatnych firm AI może zasadniczo zmienić sposób, w jaki naukowcy pracują razem i dzielą się odkryciami. To rodzi pytania o dostęp do zasobów, transparentność badań i przyszłą rolę matematyków akademickich w erze, gdzie siła obliczeniowa decyduje o tym, kto może walczyć o największe nagrody naukowe.